Het Britse race-icoon Lola heeft zijn legendarische T70 nieuw leven ingeblazen, niet als louter retro-revival, maar als een krachtige, straatlegale supercar. De T70S GT is een nieuwe versie van de klassieke Mk3B, die de 24 uur van Daytona in 1969 domineerde, met moderne techniek en een verrassende inzet voor duurzame materialen.
Kracht en prestaties
Het hart van de T70S GT wordt gevormd door een atmosferische 6,2-liter Chevrolet V8-motor, die 500 pk levert. Dit wordt gecombineerd met een handgeschakelde Hewland-versnellingsbak met zes versnellingen, die voor gebruik op het circuit in de sequentiële modus kan worden geschakeld, vergelijkbaar met Koenigseggs innovatieve CC850-systeem. Het lichtgewicht aluminium chassis van de auto draagt bij aan een indrukwekkend leeggewicht van slechts 890 kg, wat resulteert in een vermogen-gewichtsverhouding van 562 pk per ton.
Prestatiecijfers zijn opvallend: 0-100 km/u in 2,9 seconden, waarbij de 190 km/u in slechts 6,4 seconden wordt bereikt. Dit plaatst hem stevig onder de mainstream supercar-rivalen zoals de Lamborghini Revuelto in termen van brute snelheid. De dubbele wishbone-ophanging met verstelbare schroefsets zorgt voor een optimaal rijgedrag, zowel op de weg als op het circuit.
Trackgerichte variant
Voor puristen biedt Lola ook de T70S aan, een track-only versie. Hij beschikt nog steeds over de 5,0-liter Chevrolet V8 (530 pk) en de Hewland-vijfversnellingsbak van de originele auto. Met een gewicht van slechts 860 kg stijgt de vermogen-gewichtsverhouding tot 616 pk per ton, waardoor een sprint van 0 naar 100 km/u in 2,5 seconden en een topsnelheid van 330 km/u mogelijk zijn.
“De circuitauto is identiek aan het origineel”, bevestigt Lola-voorzitter Till Bechtolsheimer. “Elke raceversie zal FIA-conform zijn en in aanmerking komen voor historische races.”
Duurzame materialen: een nieuwe aanpak
Misschien wel het meest opvallende aspect van de T70S GT is de constructie. Lola heeft een composiet lichaamsmateriaal ontwikkeld uit plantaardig afval en basaltrots, gebonden met hars op basis van suikerriet in plaats van traditionele petrochemische lijmen. Het bedrijf beweert dat dit nieuwe materiaal sterker is dan glasvezel en superieure verfijning biedt ten opzichte van koolstofvezel.
Deze keuze gaat niet over het in gevaar brengen van de prestaties; het is een bewuste stap richting duurzaamheid. Bechtolsheimer benadrukte: “Het zal geen invloed hebben op de prestaties van de auto, maar wel een enorme impact hebben op de duurzaamheid van de constructie ervan.”
De heropleving van de Lola T70 vertegenwoordigt een zeldzame mix van racegeschiedenis, moderne techniek en vooruitstrevende materiaalwetenschap. Het bedrijf laat zien dat krachtige voertuigen zowel snelheid als milieuverantwoordelijkheid kunnen omarmen.
