Auto-eigendomsrechten ter discussie: Congres overweegt gegevenscontrole en reparatietoegang

19
Auto-eigendomsrechten ter discussie: Congres overweegt gegevenscontrole en reparatietoegang

Twee wetsvoorstellen die momenteel bij het Amerikaanse Congres liggen, zouden de relatie tussen autobezitters en -fabrikanten kunnen hervormen en tegemoet kunnen komen aan de groeiende zorgen over gegevensprivacy en reparatiemonopolies. De voorgestelde wetgeving, de DRIVER Act en de REPAIR Act, heeft tot doel individuen meer controle te geven over de voertuigen die zij kopen – inclusief de gegevens die deze voertuigen genereren en hoe ze worden onderhouden.

De strijd om data-eigendom: de DRIVER Act

De DRIVER Act, geïntroduceerd door Republikeinse vertegenwoordigers, gaat uit van het principe dat als je een voertuig bezit, je ook eigenaar moet zijn van de gegevens die het produceert. Dit omvat gevoelige informatie zoals biometrie, nauwkeurige locatietracking en bestuurdersgedrag. Autofabrikanten zouden in realtime veilige toegang tot deze gegevens moeten bieden, zodat eigenaren deze naar believen kunnen verwijderen en hen een duidelijke optie geven om de verkoop ervan helemaal te voorkomen.

Hoewel het wetsvoorstel geanonimiseerde gegevensverzameling voor onderzoek en diagnostiek mogelijk maakt, probeert het de ongecontroleerde accumulatie en verkoop van persoonlijke rij-informatie te beperken. Congreslid Scott Perry uit Pennsylvania betoogt dat dit een kwestie van constitutionele privacy is: “Autofabrikanten houden in het geheim bij waar, wanneer en hoe u rijdt – en het is een duidelijke bedreiging voor uw grondwettelijke recht op privacy.”

Uitbreiding van reparatiemogelijkheden: de REPAIR Act

De REPAIR Act richt zich op de steeds beperktere reparatiemarkt. Autofabrikanten zijn ervan beschuldigd kritieke reparatiegegevens, gereedschappen en toegang achter te houden, waardoor eigenaren gedwongen werden dure dealerdiensten te verlenen of onafhankelijke winkels te hinderen. Dit wetsvoorstel zou fabrikanten verplichten eigenaren dezelfde toegang te verlenen tot door voertuigen gegenereerde gegevens als zij geven aan geautoriseerde reparatiebedrijven.

Congreslid Neal Dunn uit Florida verklaarde: “Uw voertuig is van u, niet van de fabrikant.”** Dit is bedoeld om de reparatiekosten te verlagen en de concurrentie te bevorderen door eigenaren in staat te stellen te kiezen waar en hoe hun voertuigen worden onderhouden.

Waarom deze rekeningen ertoe doen: toezicht en controle

Het debat gaat niet alleen over gemak; het gaat over eigenaarschap in het tijdperk van dataverzameling. Autofabrikanten profiteren al door rijgegevens aan verzekeraars en andere derde partijen te verkopen, waardoor de premies mogelijk stijgen of de prijzen worden beïnvloed. Lobbygroepen, zoals de Alliance for Automotive Innovation, strijden actief tegen wetten op het recht op reparatie, waarbij ze voor de rechtbank soms aanvoeren dat er op de openbare weg geen privacyverwachting bestaat.

De National Automobile Dealers Association is tegen de REPAIR Act en beweert dat bestaande overeenkomsten de toegang tot reparaties garanderen, maar toch blijven softwarevergrendelingen en abonnementskosten onafhankelijke monteurs belemmeren. Consumenten hoeven niet extra te betalen alleen voor toegang tot de diagnostische codes van hun eigen voertuig.

Autofabrikanten rechtvaardigen databeperkingen vaak door veiligheid en beveiliging aan te halen, zelfs als ze krachtige voertuigen verkopen die de wettelijke snelheidslimieten kunnen overschrijden. Deze hypocrisie voedt het streven naar duidelijkere eigendomsgrenzen.

De reactie van de industrie: oppositie en verkeerde informatie

Sommige organisaties, zoals RevUp American, verspreiden verkeerde informatie over de REPAIR Act en beweren ten onrechte dat deze ‘buitenstaanders’ onbeperkte toegang tot voertuigsystemen zou verlenen. In werkelijkheid vereist het wetsvoorstel dat autofabrikanten eigenaren dezelfde toegang bieden als geautoriseerde reparatiebedrijven.

Congreslid Marie Gluesenkamp Perez benadrukte de bredere kwestie: “Amerikanen zijn moe van lippendienst over het verlagen van prijzen of het respecteren van de handel…We willen in staat zijn onze eigen zaken op te lossen.”

De kern van de oppositie is een paternalistische visie van autofabrikanten die hun klanten wantrouwen en er de voorkeur aan geven elk aspect van het autobezit onder controle te houden. Dit geldt ook voor het verzamelen en genereren van inkomsten uit gegevens zonder expliciete toestemming.

Deze wetsvoorstellen zijn geen volledige oplossingen, maar vormen wel een noodzakelijke eerste stap op weg naar het herstel van de consumentenrechten in de auto-industrie. Het is van cruciaal belang dat u contact opneemt met uw vertegenwoordigers om uw steun te betuigen.

Uiteindelijk hangt de toekomst van autobezit af van de vraag of wetgevers prioriteit zullen geven aan individuele controle over bedrijfswinsten.

Hier vindt u uw vertegenwoordiger en hoe u contact met hem kunt opnemen.