De Saab 900SE uit 1994 vertegenwoordigde een belangrijke evolutie voor de Zweedse autofabrikant, waarbij eigenzinnige traditie werd gecombineerd met moderne techniek. De nieuwe 900, die in november 1993 door Car and Driver werd getest, draaide niet om radicaal design; het ging over het verfijnen van een formule die al tientallen jaren werkte. Saab vermeed opzettelijk het najagen van de reguliere esthetiek, verwierp voorstellen van Pininfarina en ASC, en verdubbelde in plaats daarvan zijn unieke identiteit.
Een bewust andere aanpak
De aanpak van Saab was eenvoudig: behoud de herkenbare elementen waardoor het merk opviel. Dit omvatte onder meer de kenmerkende ‘Perot-oor’-spatlappen, de trapeziumvormige grille en de kenmerkende omhullende voorruit die bestuurders dwingt naar boven te kijken bij verkeerslichten. Terwijl andere fabrikanten aerodynamische perfectie nastreefden, gaf Saab openlijk toe dat de luchtweerstandscoëfficiënt van zijn nieuwe model 0,32 was, inclusief spatlappen – een detail dat zijn toewijding aan praktische aspecten boven pure efficiëntie onderstreepte.
Het doel van het bedrijf was de 3-serie van BMW, maar Saab probeerde de Duitse precisie niet te imiteren. Het verdubbelde de Zweedse excentriciteit en behield zelfs eigenaardigheden als het contactslot tussen de stoelen en de beroemde rubberachtige schakelkoppeling. Dit waren geen vergissingen; het waren bewuste keuzes die de identiteit van het merk versterkten.
Prestaties en bruikbaarheid
De 900SE bood als optie een V-6-motor van 170 pk aan, wat de eerste keer was dat Saab ooit een zescilinderaandrijflijn aanbood. De prestaties waren competitief: 0-100 km/u in 7,0 seconden, vergelijkbaar met de BMW 325i. Het rijgedrag van de auto was voorspelbaar en neigde naar onderstuur – een bewuste keuze die geschikt was voor Scandinavische rijomstandigheden.
Naast snelheid blonk de 900SE uit in praktische bruikbaarheid. Het achterluik gaf toegang tot een enorme opslagruimte van 24 kubieke meter, uitbreidbaar tot 49,8 met de stoelen neergeklapt. Details zoals stalen O-ringen voor het vastzetten van de lading en een luik voor het passeren van extra grote voorwerpen versterkten de bruikbaarheid van de auto.
Obsessieve aandacht voor detail
De ingenieurs van Saab concentreerden zich op verfijning op onverwachte plaatsen: onberispelijke verf aan de binnenkant van de deurposten, een rammeldemper in het dashboardkastje en een zekeringkast die zonder vervormingen toegankelijk was. De buitendeurgrepen waren getextureerd om wegglijden bij nat weer te voorkomen, en vloerbedekking langs de achterbank. De klimaatregeling werd vereenvoudigd, hoewel de dashboardindeling uniek Saab-complex bleef.
De auto bevatte ook standaardvoorzieningen zoals ABS, dubbele airbags en een diefstalalarm. De optionele tractiecontrole was goed afgesteld, waardoor gecontroleerde wielspin mogelijk was voordat er werd ingegrepen.
Een blijvende erfenis
Het was niet de bedoeling dat de Saab 900SE de snelste of meest luxueuze auto op de markt zou zijn. Het ging erom authentiek Saab te zijn: eigenzinnig, praktisch en onbeschaamd zelf. Zoals Car and Driver concludeerde, was dit “de beste auto van het bedrijf in 44 jaar.” De mix van traditie en innovatie van de 900SE verstevigde Saabs positie als niche-autofabrikant met een trouwe aanhang, wat bewijst dat de beste aanpak soms is om gewoon trouw te blijven aan je roots.
