De financiële lasten die gepaard gaan met het bezitten van een nieuw voertuig bereiken ongekende niveaus. Uit recente gegevens van JD Power blijkt dat de gemiddelde maandelijkse betaling voor een nieuwe auto in maart is gestegen tot $806, wat wijst op een aanzienlijke verschuiving in de manier waarop consumenten hun vervoer financieren.
De hoge toegangskosten
De gegevens wijzen op een groeiende kloof op de automarkt. Hoewel €806 het gemiddelde is, is de realiteit voor veel consumenten veel extremer: bijna 20% van de gefinancierde klanten betaalt nu meer dan €1.000 per maand.
Dit dure segment wordt grotendeels bepaald door specifieke voertuigtypen:
– Premium-modellen en pick-ups zijn verantwoordelijk voor het overgrote deel van deze maandelijkse betalingen van meer dan €1000.
– Daarentegen vertegenwoordigen de reguliere kopers die geen aflossing doen slechts 9,3% van de leningen in deze hogere categorie.
De valkuil van ‘negatieve aandelen’
Een van de meest zorgwekkende trends die zijn geïdentificeerd is de opkomst van negatief eigen vermogen – een situatie waarin een consument meer schulden heeft aan zijn huidige auto dan hij waard is bij inruil.
Wanneer een koper zijn huidige lening ‘onder water’ heeft staan, wordt die schuld vaak meegenomen in de nieuwe financieringsovereenkomst. Dit verhoogt het totale geleende bedrag, waardoor de maandelijkse betalingen stijgen, zelfs als de stickerprijs van het nieuwe voertuig stabiel blijft. De prevalentie van dit probleem stijgt gestaag:
– 2024: 24% van de inruilingen had een negatief eigen vermogen.
– 2025: 26% van de inruilingen had een negatief eigen vermogen.
– Maart 2025: 31,2% van de inruilingen had een negatief eigen vermogen.
De schulden oprekken: de opkomst van langlopende leningen
Om deze hogere kosten en de last van een negatief eigen vermogen te beheersen, kiezen consumenten steeds vaker voor langere leentermijnen. Deze strategie verlaagt de onmiddellijke maandelijkse betaling, maar verhoogt aanzienlijk de totale rente die over de looptijd van de lening wordt betaald.
De verschuiving naar uitgebreide financiering blijkt duidelijk uit recente verkoopgegevens:
– Leningen met een looptijd van 84 maanden (7 jaar) of langer zijn nu goed voor bijna 13% van alle verkopen van nieuwe auto’s.
– Leningen met een looptijd van 72 maanden (6 jaar) zijn een standaard geworden en vertegenwoordigen 40,5% van alle verkopen.
– Kopers van vrachtwagens zijn bijzonder gevoelig voor langetermijnschulden; ze vertegenwoordigen 34,1% van alle leningen met een looptijd van 84 maanden, ondanks dat ze slechts 18,4% van de totale omzet uitmaken.
De cyclus van schulden en vervanging
Het verlengen van de leentermijnen creëert een potentiële cyclus van instabiliteit voor consumenten. Er is een sterke correlatie tussen langetermijnschulden en hoe snel kopers terugkeren naar de markt.
Volgens het onderzoek zoekt 20% van de algemene kopers van nieuwe auto’s binnen drie tot vier jaar naar een nieuw model. Voor degenen met leningen van 84 maanden is dat aantal echter meer dan verdubbeld tot 44,6%. Dit duidt erop dat veel consumenten vastzitten in een cyclus van het vervangen van voertuigen voordat ze zelfs maar aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij het afbetalen van de oorspronkelijke lening.
Omdat de autoprijzen hoog blijven, geven consumenten steeds meer prioriteit aan lagere maandelijkse betalingen via langere leentermijnen, vaak ten koste van de financiële gezondheid op de lange termijn en de totale rentekosten.
Conclusie
De combinatie van stijgende autoprijzen en een toenemend negatief eigen vermogen dwingt consumenten tot langere, duurdere schuldencycli. Hoewel verlengde leenvoorwaarden tijdelijke maandelijkse verlichting bieden, maken ze veel automobilisten kwetsbaar voor snelle omzet en stijgende rentekosten.
