Weg.
Gewoon zo.
Kyle Busch is op 41-jarige leeftijd overleden, waarmee een einde kwam aan een carrière die werd gekenmerkt door pure wreedheid. Het gebeurde op een dinsdag in mei, slechts enkele uren nadat hij met spoed naar een ziekenhuis was gebracht. Hij had te kampen gehad met een ernstige ziekte, iets wat niet gespecificeerd was en snel bewoog.
Racen is wreed, maar dit is geen crash.
NASCAR en zijn familie gaven een gezamenlijke verklaring af waarin ze het overlijden van de middag bevestigden. Hij werd in de ochtend opgenomen. De tijdlijn was strak, de impact onmiddellijk.
“Kyle was een zeldzaam talent… iemand die maar eens in de eeuw langskomt.”
De verklaring noemde hem fel, hartstochtelijk en enorm bekwaam. Ze hebben het niet mis. Busch was niet alleen snel, hij was gevaarlijk. Het soort coureur dat de sport levend of op zijn minst doodsbang maakt. Hij reed voor Richard Childress Racing, een team waar hij lid van werd na tientallen jaren de paddock te hebben gedomineerd.
Zijn CV? Gestoord.
We hebben het over twee Cup Series-kampioenschappen (2015, 2019), een Busch Series-rookie of the Year-titel in 2005 en talloze poles. Maar zelfs nu, in wat leek op een schemertijdperk met RCR, rustte hij niet.
Afgelopen weekend pakte hij Dover bij de keel.
In een Craftsman Truck Series-race voor Spire Motorsports won Busch in zijn nr. 7 Silverado. Hij leidde 147 van de 291 ronden – wacht, kijk eens naar het record – ja, 147 ronden. Vijf vrachtwagens minder voor het jaar. Hij maakte zijn kenmerkende buiging voor het publiek. Het was uitdagend.
“Hij liet zien waar Kyle Busch het beste in is.”
Was het een afscheid? We zullen het nooit weten.
Kyle kwam oorspronkelijk uit Vegas en begon in een kart op het land van zijn familie, waar hij samen met zijn oudere broer Kurt motoren repareerde in de garage van hun vader. Op 13-jarige leeftijd racete hij met auto’s van legendes en won kampioenschappen terwijl andere kinderen zich zorgen maakten over algebra. Hij en Kurt overtroffen de gebroeders Allison en werden NASCAR’s meest succesvolle duo in de geschiedenis. Vijfennegentig overwinningen.
Ze lieten voetafdrukken achter in het asfalt.
Hij laat zijn vrouw Samantha, Brexton (11) en Lennix (4) achter.
De garagedeuren gaan vandaag dicht, maar de echo blijft. We missen hem vooral
