Het wachten is voorbij. McMurtry Spéirling is eindelijk klaar voor echte klanten, en het is lelijk. Prachtig, functioneel lelijk. Na bijna tien jaar dit beest op het goede spoor te hebben gezet, zegt de Britse startup dat ze 95 procent van de onderdelen hebben geruild sinds dat vroege prototype bij Goodwood en Top Gear draaide. Ze noemen het de Spéirling PURE. Je kunt het duur noemen. Het begint rond de € 995,00 exclusief belastingen, voordat u zelfs maar de opties toevoegt waarvan we zeker weten dat u deze wilt.
Het is snel. Onmogelijk snel. Het prototype klokte 39,08 seconden op de Goodwood Hillclimb. Dat is 2,5 seconden sneller dan een Formule 1-auto bestuurd door Nick Heidfeld. Acht seconden sneller dan een Koenigsegg Gemera van $ 9 miljoen. Begin niet eens met vragen over auto’s die legaal zijn voor de weg.
Dus waarom zou je er een kopen? Omdat normale aerodynamica saai is.
Fans > Vleugels
McMurtry liet de traditionele vleugelafhankelijkheid varen. In plaats daarvan installeerden ze een paar elektrische ventilatoren onder het chassis. Ze draaien tot 23.000 tpm. Ze zuigen lucht onder de auto, waardoor een vacuümeffect ontstaat.
Het systeem genereert vanuit stilstand tot **2000 kg dons.
Ja. Een stilstand. Conventionele auto’s hebben snelheid nodig om downforce te creëren. Deze auto wordt geplant zodra de startknop wordt ingedrukt. Het hoekt op 3g. Hij remt op 3g. Je gooit jezelf naar voren. De g-krachten zullen proberen uw oogbollen van uw kassen te scheiden.
En het maakt geluid. Niet het gebrul van de verbranding, maar een hoge, turbine-achtige schreeuw. Het klinkt als een straaljager die stationair in je woonkamer staat. Sommigen zullen het haten. Anderen zullen het spannend vinden.
Onder de motorkap (nou ja, de batterijen)
Twee elektromotoren leveren 1000 pk. Er is geen V8. Er is geen turbogat. Er is gewoon ogenblikkelijk geweld. 0-100 km/u gebeurt in 1,55 seconden. De topsnelheid bedraagt 305 km/u, maar laten we eerlijk zijn. Je rijdt er niet snel mee. Je rijdt er hard mee. Het bochtenwerk is het punt.
Het productiemodel kreeg een grotere batterij. We hebben het over 100 kWh Molicel-cellen, tegenover 60 kWh in het prototype. Meer vermogen betekent langere circuitritten en snellere regeneratie. McMurtr wil geen definitief bereiknummer geven. Ze zullen je vertellen dat hij 40 tot 50 kilometer kan afleggen in LMP2-tempo. Dat is genoeg. De meeste mensen houden het geen tien minuten vol voordat hun armen het begeven.
Makkelijker te misbruiken?
Eerdere prototypes hadden een externe luchtfles voor de rokken nodig. Het leken wel sciencefictiontanks. Lelijk en onpraktisch. De PURE lost dit op. Het heeft een ingebouwde compressor. Het roksysteem blijft op zichzelf staand. Geen slangen waar u over kunt struikelen. Geen monteurs die tegen je schreeuwen over ontbrekende fittingen.
Het chassis veranderde ook. De wielbasis groeide met 200 mm om tegemoet te komen aan de nieuwe batterij-indeling. Hierdoor kreeg de cabine wat meer ruimte. Het zicht is verbeterd. Deuren zijn nu breder. Instappen lijkt minder op het betreden van een onderzeeër en meer op… nou ja, nog steeds instappen in een baanauto met één zitplaats, maar dan gemakkelijker.
Is het eenvoudig om te bezitten? McMurtry benadrukt dat. De hydraulische stuurbekrachtiging vervangt het elektrische systeem van voorheen. Bredere Michelin-slicks. Optioneel elektronisch verstelbare dempers. Op circuitdagen heb je zogenaamd maar één assistent nodig.
“Aanzienlijk bruikbaarder, maar niet minder verontwaardiging.” – Thomas Yates
Gemak is een marketingterm als je het hebt over een machine die harder bochten neemt dan een F1-auto. Maar hé. Ze bieden een optionele draagbare 100 kWh-batterijlader aan als uw circuit niet over een krachtige infrastructuur beschikt. Afhankelijk van de lader kunt u in 20-60 minuten 20 tot 80 procent opladen. Niet langzaam. Net genoeg.
De details
Binnenin zit je vastgebonden in een stoel die speciaal naar jouw lichaam is gevormd. Het stuur is multifunctioneel. Een centraal display vertelt u over de batterijtemperatuur, ventilatorsnelheden en gegevens. Als u de gegevens kwijtraakt, verliest u waarschijnlijk uw lunch.
Is het iets voor jou?
De productie is gestart. De fabriek staat in de Engelse Cotswolds. De eerste auto’s worden later dit jaar geleverd. Het publieke debuut vindt plaats op het Goodwood Festival of Speed in juli. Noord-Amerika krijgt in augustus een kijkje in The Quail.
Wie koopt dit? Professionelen? Rijke weekendstrijders met een doodswens? Waarschijnlijk allebei. Yates beweert dat het voor alle niveaus van bestuurder is. We vermoeden dat dit voor degenen is met vrijstellingen van de verzekering.
Het is niet alleen snel. Het is onderscheidend. In een zee van hypercar-klonen brengt het zijn eigen wind mee. Of beter gezegd: zijn eigen vacuüm.
