Het Zwitserse kanton Wallis heeft de stekker uit de financiële prikkels voor plug-in hybride voertuigen getrokken. De beslissing is niet willekeurig. Het volgt op een rigoureuze beoordeling door Impact Living die een grimmige realiteit blootlegde: op bergwegen leveren deze auto’s bijna niets op in termen van brandstofbesparing of emissiereductie in vergelijking met traditionele verbrandingsmotoren. Het onderzoek werd specifiek in opdracht van de kantonnale autoriteiten uitgevoerd en onderzocht hoe deze voertuigen feitelijk presteren in een van de topografisch meest veeleisende regio’s van Europa.
De bevindingen waren wreed. Uit kwantitatieve metingen van het werkelijke brandstofverbruik bleek dat de auto’s ver achterbleven bij hun marketingbeloften. In sommige gevallen was het voordeel ten opzichte van een conventionele benzine- of dieselauto verwaarloosbaar, bijna onbestaande. Marc Muller, een energie-ingenieur en co-auteur van het rapport, nam geen blad voor de mond toen hij sprak met de Zwitserse publieke radio RTS. Hij noemde de technologie ‘een oplichterij als het gaat om CO2-normen, klimaatdoelstellingen en consumenten’.
Het kernprobleem is topografie. Wallis is bergachtig. Het terrein verandert de fysica van het autorijden op manieren die laboratoriumtests op het vlakke land eenvoudigweg niet kunnen vastleggen. Uit het onderzoek bleek dat plug-in hybrides onder reële omstandigheden in Wallis bijna vier keer meer CO2 uitstoten dan fabrikanten beweren. Zelfs bestuurders met toegang tot laadstations zowel thuis als op het werk, die de batterij bijgevuld houden voor korte stadsritten, slaagden er nog steeds niet in de officiële cijfers te halen.
Fabrikanten adverteren deze hybrides doorgaans met een brandstofverbruik van 1,5 tot 2,5 liter per 100 kilometer. De realiteit op de wegen in Wallis? Het verbruik ligt tussen de 4 en 7 liter. Dat is vergelijkbaar met een standaard dieselmotor. Muller wees erop dat de ontkoppeling niet alleen theoretisch is; het is een meetbare kloof die de milieuvoordelen voor veel gebruikers teniet doet.
Het patroon van overdreven emissies
Wallis is niet de eerste plaats die deze discrepantie opmerkt. Het kanton financierde de Impact Living-studie nadat ze in bredere analyses een patroon naar voren had zien komen. Al in 2020 nam de NGO Transport & Environment (T&E) drie van de best verkochte plug-in hybride modellen van het jaar onder de loep. Hun conclusie was vernietigend: de werkelijke CO2-uitstoot bleef consistent hoger dan de officiële cijfers van de fabrikanten.
De Internationale Raad voor Schoon Transport (ICCT) heeft dit sentiment herhaald. Hun studies concludeerden dat plug-in hybrides onder reële rijomstandigheden over het algemeen meer CO2 uitstoten dan de metingen die worden gebruikt in hun wettelijke goedkeuringsprocessen. De kloof tussen het testlaboratorium en het asfalt is groot, en wordt aanzienlijk groter als er sprake is van hoogteverschillen.
De middenparadox
Voor veel auto-experts bevindt de plug-in hybride zich in een ongemakkelijke middenweg. Het combineert de slechtste aspecten van beide technologieën. Je krijgt de luchtvervuiling van verbrandingsmotoren, maar je erft ook het hoge gewicht en de hoge prijskaartjes die gepaard gaan met elektrische aandrijflijnen. De opstelling met twee motoren voegt massa toe, wat de efficiëntie schaadt, vooral op steile hellingen waar de zwaartekracht een constante tegenstander is.
Als deze voertuigen niet regelmatig worden opgeladen, worden ze benzineslurpers. Ze dragen het eigen gewicht van een groot accupakket en een elektromotor zonder het voordeel van elektrische aandrijving, waardoor de gasmotor harder moet werken. De technologie is echter niet universeel nutteloos. Voor automobilisten die lange ritten op de snelweg combineren met gebruik in de stad, en die regelmatig opladen, kan diesel nog steeds dienen als een haalbaar alternatief voor diesel. Diesel raakte uit de gratie na het Volkswagen-emissieschandaal, waardoor er een gat in de markt ontstond dat hybrides probeerden op te vullen. Uit het Wallis-rapport blijkt dat deze opvulopdracht voor bergachtige gebieden niet heeft gewerkt. De subsidies zijn verdwenen. De vraag is nu of andere regio’s dit voorbeeld zullen volgen, of dat de hype de hardware zal blijven overtreffen.
